Jak papugi wybierają partnerów?

Papuzie pary łączy wyjątkowa więź. Trudno więc się nie zastanawiać, jak to wszystko się zaczęło. Dlaczego z tysięcy ptaków wybrały właśnie siebie? Dla wielu papug przy wyborze partnera liczy się coś więcej niż tylko piękne, wypielęgnowane upierzenie. Miłość w świecie papug to mieszanka subtelnych gestów, romantycznych serenad i wspólnego spojrzenia na świat. 

 

Pióra

Pierwsze wrażenie ma ogromną moc. Wszystko zaczyna się od atrakcyjności fizycznej. By ptaki mogły stworzyć związek, samiec musi wydawać się samicy atrakcyjny. Zmierzwione, brudne pióra dyskwalifikują ptasiego adoratora jako potencjalnego partnera w oczach każdej samicy. Papugi widzą jednak więcej niż my — dostrzegają również promieniowanie ultrafioletowe. Często właśnie te nieuchwytne dla nas różnice w kolorystyce i połysku piór decydują o ptasiej atrakcyjności. Lśniące pióra to z pewnością duży atut. 

Śpiew

Która z samic nie chciałaby, żeby jej ukochany śpiewał jej romantyczne serenady? Melodyjny śpiew bywa kluczem do papuziego serca. Świadczy bowiem o sile i witalności samca. Jak się jednak okazuje, przysłuchiwanie się miłosnym pieśniom pozwala samicy określić coś jeszcze. Między papugami musi istnieć porozumienie na poziomie wokalnym. Samice papużek falistych wykazują większe zainteresowanie samcami, których odgłosy brzmią podobnie do wydawanych przez nie. Wokalne dopasowanie jest więc niezbędne do stworzenia udanej relacji.  

Zaangażowanie 

Samiec musi się postarać, by zdobyć serce samicy. Papugi mają różne sposoby na zaimponowanie swojej wybrance. Niektóre prezentują swe walory — stroszą pióra, rozkładają skrzydła, kiwają głową. Inne popisują się umiejętnościami tanecznymi. Są też samce, które próbują zyskać przychylność ukochanej za pomocą prezentów — poprzez karmienie jej pokarmem zwracanym z wola. Niezależnie od wybranego sposobu zalotów zaangażowanie samców nie uchodzi uwadze samic. Wysiłek włożony w adorowanie wybranki serca często zostaje doceniony i owocuje związkiem. 

Poczucie bezpieczeństwa

Papuzia miłość nie jest wyrazem jedynie romantycznych porywów serca. Związek każdej ptasiej pary ma ściśle określony cel biologiczny — papugi mają razem odchować potomstwo. Samice muszą więc umieć spojrzeć na swojego adoratora także ze zdroworozsądkowej perspektywy. Dobrym materiałem na partnera jest ptak, który może zapewnić ukochanej bezpieczne terytorium z łatwym dostępem do ważnych zasobów. Taki teren to dla papugi najlepsza gwarancja stabilnej przyszłości. Samce, które są w stanie zaoferować samicy lepsze terytorium, uchodzą za sprytniejsze, inteligentniejsze, a przez to atrakcyjniejsze.

Osobowość 

By papugi mogły stworzyć zgrany duet, muszą dobrze do siebie pasować pod względem osobowości. Liczy się zatem podobieństwo charakterów. Jak zaobserwowano, nimfy o podobnych cechach osobowości (m.in. skłonności do agresji i uległości) lepiej się ze sobą dogadują, co przekłada się na ich skuteczniejszą współpracę podczas wysiadywania jaj. Między ptakami o podobnej osobowości rzadziej dochodzi również do sprzeczek.

Umiejętności 

Udany papuzi związek musi opierać się na wzajemnej pomocy. Z tego powodu papugi cenią u swoich adoratorów umiejętności, których same nie posiadają. Papużki faliste na swoich partnerów częściej wybierają ptaki, które żerują w inny sposób niż one. Dobrze dobrane ptasie pary wzajemnie się uzupełniają, dzięki czemu łatwiej im zdobyć pokarm i przetrwać. 

A może małżeństwo z rozsądku?

Nie wszystkie papugi mają szansę na samodzielne znalezienie partnera. U ptaków utrzymywanych w niewoli o połączeniu w parę często decyduje człowiek. Czy takie związki mogą być szczęśliwe? Miłość wymyka się wszelkim schematom. Nawet wnikliwy obserwator nie jest w stanie przewidzieć, do kogo papuzie serce ma szansę zabić mocniej. Nie jest więc dobrze ingerować w relacje między ptakami. 

Sztuczne dobieranie papuzich par przez człowieka zawsze obarczone jest dużym ryzykiem niepowodzenia. Papugom zmuszonym do wspólnego życia może być trudniej się zaakceptować i dogadać. Zdarza się również, że ptaki tworzą parę i nawet wspólnie dochowują się potomstwa, ale nie ma między nimi prawdziwej więzi. Czasami jednak wspólne spędzanie czasu silnie cementuje relację, a ptasie małżeństwo z rozsądku bywa całkiem udane. W hodowli najlepiej jednak unikać aranżowania papuzich związków i pozostawić wybór partnera ptakom. Wszak one wiedzą najlepiej, z kim chcą spędzić resztę życia.